Adessiatz Anna Maria
I a de gènts que jamai auriam poscut pensar que partiguèsson un jorn, talament eriam acostumats de lei veire de lònga a l’òbra, totjorn presents, totjorn lèsts per balhar son ajuda. Nòstra amiga Anna-Maria POGGIO èra d’aquela mena. Despuèi tant d’annadas la coineissiam atravalhida, adusent sensa faire d’esbrofa sa pèira au clapier. Cercava pas de se botar sus lo davant dau pontin, mai dicretament èra sempre aquí onte sa preséncia èra utila ; e quora li fisaviatz un prètz-fach podiatz èstre segurs que lei causas sarián fachas e ben fachas. Lo CEP D’OC, coma de segur l’IEO nacionau, lo CREO …